Het Ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit heeft onlangs een subsidie verleend aan EcoDeco BV voor de opzet van een koraalkwekerij. Het project werd gekozen uit een korte lijst met plannen gericht op het behoud van biodiversiteit.
Van 13 tot 17 december dit jaar komen ongeveer 300 marien biologen van over de hele wereld samen in Wageningen om de laatste vorderingen omtrent koraalrifonderzoek te bespreken.
De National Marine Fisheries Service (NMFS) in de Verenigde Staten heeft onlangs een petitie ontvangen van the Center for Biological Diversity, Tucson, Arizona, om 83 soorten koraal op de lijst met bedreigde soorten te plaatsen.
Afgelopen mei werd de CORALZOO workshop “Working with Aquarium Corals” gehouden in Genova, Italië. Van 12 tot 15 mei kwamen aquaristen van diverse Europese dierentuinen en publieke aquaria samen om kennis te nemen van de nieuwste technieken voor koraalkweek.
De gezondheid van een koraalrif wordt door vele factoren beïnvloed, waaronder de aanwezigheid van algetende dieren. Als deze grazers niet in de juiste verhoudingen voorkomen, dan heeft dit soms dramatische gevolgen voor het rif.
De Crinoidea, ook wel bekend als zeelelies en haarsterren, is een klasse van stekelhuidigen uit het fylum (stam) Echinodermata. De enige onderklasse van de Crinoidea met recente vertegenwoordigers is de Articulata. Deze onderklasse kan weer in verschillende orden worden ingedeeld, waarbij er een tot de haarsterren behoort en vier tot de zeelelies. Er bestaan vele soorten haarsterren.
De mond en anus zijn naast elkaar aan de bovenzijde van het lichaam gelegen. Hun lichaam loopt uit in een ring van gelede aanhangsels (cirri) aan de onderzijde van het lichaam. Deze cirri vormen een soort klauwtjes waarmee de haarsterren zich in het volwassen stadium aan rotsen en koralen vasthechten. In het jonge stadium vormen zij een lange gelede steel waarmee zij in de ondergrond vastzitten. Deze breekt echter in een later stadium af, waarna de haarsterren vrij kunnen rondzwemmen door golvende bewegingen van hun armen. Zij gebruiken dan hun cirri om zich aan rotsen of koralen vast te klemmen. Aan de bovenzijde van het lichaam ontspruiten verder 5 - 200 gelede armen. Deze kunnen zich in tweeën splitsen, waardoor een groot aantal zijtakken ontstaan met aan de randen kleine aanhangels (pinnula). Hiermee vangen zij plankton uit het omringende water. Dit voedsel wordt vervolgens met trilharen naar de mond vervoerd.
Auteur:
Jean-Paul ten Klooster
Bronvermelding:
Wikipedia
Macurda, D. B., Jr. and D. L. Meyer. 1983. Sea lilies and feather stars. American Scientist. 71: 354-365
Meyer, D. L. 1982. Food and feeding mechanisms: Crinozoa. In: Jangoux, M., and J. M. Lawrence (Eds.): Echinoderm nutrition. A. A. Balkema, Rotterdam. pp. 25-45